Geschiedenis van de naam "Dotje"

Dotje was een van onze eigen poezen die helaas niet meer leeft.
Zij was een heel bijzondere poes en een goede moeder voor haar kittens.
Zij was lichtrood met wit en maar klein van stuk en als ze zwanger was had ze een mooi bol buikje.

Al een paar dagen voor haar bevalling hield ze me dan erg in de gaten en bleef in mijn buurt.
Als het dan zover was kwam ze me halen en wist mij goed duidelijk te maken dat ze bevallen moest.
Ik had dan een doos achter de bank staan met handdoeken en kranten erin en al mauwend nam ze mij mee, steeds omkijkend of ik echt wel kwam.
En als ik even naar de keuken ging kwam ze me gelijk weer halen want ze wilde dat ik erbij bleef.

De kleintjes werden na de geboorte gelijk goed schoongelikt en ze bleef steeds bij hen en draaide zich altijd zo om haar kittens dat ze goed konden drinken en ook beschermd waren.
Eigenlijk is het niet te beschrijven hoe vertederend zij met haar kittens omging.

Als ze groter werden en in huis rondspeelden en renden hield zij ze goed in de gaten en riep ze tot de orde als het te gek werd.
En ze was eindeloos geduldig en zorgzaam ook al werden ze ouder, zij leerde hen veel en was altijd met ze bezig tot de kleintjes het huis uit gingen.
De laatste keer toen haar kittens 4 weken oud waren kregen we 2 nieuwe zusjes van 7 weken in huis. En tot mijn verbazing liet zij ze de volgende dag bij haar en haar kleintjes liggen en ze mochten zelfs bij haar drinken. Ook al waren ze 3 weken ouder ze hoorden er gewoon bij en werden verzorgd alsof het haar eigen kinderen waren.

De plannen voor ons kattenpension waren al in volle gang toen zij door een wegpiraat van het leven beroofd werd.

En om Dotje toch een beetje bij ons te houden en we met de zelfde toewijding en zorgzaamheid voor onze logees willen zorgen zoals zij dat deed hebben we ons niet Kattenpension of Dierenpension maar kattenhotel “Dotje” genoemd.